Ik werd onder de MRI scanner geschoven, en ik kreeg een eerste verdict van de huisarts. Er is algemene slijtage te bespeuren op mijn lage wervels en tussenschijven. En dat zorgt voor allerlei irritatie op mijn ruggemerg. Geen hernia dus, en eigenlijk spijtig, want dat was een pak makkelijker te behandelen.

Van waar de sleet? Ouder worden, en het leven. Zittend beroep, houding, genetica, you name it.

Wat ik daar aan kan doen? Dagelijkse oefeningen en voldoende beweging om het spiercorset rond mijn buik en rug aan te sterken, onder andere. Die moeten een en ander compenseren. Da’s dus iets voor een kinesist. Ik kreeg ook een afspraak mee met de neurochirurg zodat die ook nog eens zijn licht kan laten schijnen op de toestand.

Ik vecht al lang met occasionele lage rugpijnen. Een zitten beroep en pendelen heeft daar wel iets mee te maken. Lange uren op een stoel, da’s niet zo gezond. Maar de laatste weken is het toch geëescaleerd.

In maart ben ik terug beginnen boulderen in mijn favo klimzaal. Terug, inderdaad, want eind vorig jaar belesseerde ik de A2 pulley in mijn rechter middenvinger. Met de nodige rust is dat wel goed gekomen. Maar toen begon mijn rug te mankeren. Het begon met een beetje rugpijn, maar, verontrustender, ook heel af en toe een raar gevoel in mijn linkerbeen. Niet goed!

Donderdag was ik op een middag lezing van een expert van Textua in de bibliotheek over AI. Sign of the times, ook in de bib worden we daar mee geconfronteerd. Het was een lezing waarbij we allemaal op het puntje van onze stoel zaten want met veel flair voor realisme werd de AI hype gefileerd.

Neal Stephenson is een auteur die al een tijdje op mijn lijstje staat. Het Artemis programma wekte mijn interesse voor Seveneves. De premise? De maan kent een apocalyptisch einde, en de mensheid wordt uitgedaagd om vijf helse millenia te overleven. Deze pil beschrijft in 900 bladzijden harde sci-fi hoe de speculatieve toekomst zich ontvouwt.

In de laatste weken heb ik deze blog wat nieuwe liefde gegeven. Ik heb wat geschoven in de lay-out en de sjablonen, maar ook een aantal nieuwe features toegevoegd. Nu heb ik het gevoel dat mijn blog een stuk rijker en toekomstbestendig aanvoelt. Sinds begin dit jaar ben ook ik op de AI hype trein gesprongen. Met de hulp van Copilot en Claude kon ik razendsnel en gericht meten, schuiven, bouwen en passen. Een groot gemak.

Uurwerken en horloges, dat is nu eens een rabbit hole waarin ik af en toe verdwijn. Zo kijk ik al eens graag naar YouTube kanalen zoals Worn and Wound, Wristwatch Revival of het exotische Watch Time traveller.

Zelf draag ik al een tien jaar een Laco Aachen rond mijn pols. Maar de laatste tijd begon het weer te kriebelen. Op /r/bouldering was er iemand die klom met een FW-91. Ik was meteen geïntrigeerd: dat blijkt dus de Casio FW-91 te zijn. Spoorslags ging het richting Bol.com om voor een prik een exemplaar te bestellen. Ondertussen draag ik mijn nieuwe aanwinst goed twee weken.

Ondertussen is mijn vakantie afgelopen en ben ik terug aan de slag. Op het werk gaan we een zeer druk najaar tegemoet. Er wacht veel verandering en daar is nogal wat werk mee gemoeid. Op het einde van de rit ligt er wel een pak vooruitgang en nieuwe mogelijkheden in heel wat zaken.

Vorige week was ik jarig. Ik heb mezelf een Kindle Paperwhite 12de generatie cadeau gedaan. Mijn oude Kindle Paperwhite kocht ik in 2014, en na al die jaren begon die echt wel pluimen te laten. Helaas bestelde ik het verkeerde hoesje. Ondertussen ligt een vervanging bij de post op mij te wachten, en moet ik even bekijken hoe ik kan retourneren naar Amazon.

Vandaag hebben we onze garage opgeruimd. Wonderbaarlijk wat een mens op een jaar bij elkaar spaart. De koffer van onze auto is goed gevuld, en de afspraak met het containerpark is gemaakt. Het was ook een goede gelegenheid om de drie bakken met werkmateriaal te ordenen. Sleutels, hamers, schroevendraaiers, bouten, moeren, schroeven, nagels,… het lag allemaal door elkaar verspreid. Zoeken in zo’n bak was een kleine frustratie geworden. Maar een uurtje werk was voldoende om dat allemaal recht te trekken.

Ondertussen ben ik een week in vakantie, met nog drie weken te goed. Deze zomervakantie doen we een staycation. We hebben wat kosten gehad aan onze auto, en vanaf oktober hebben we een kotstudent in huis. Spijtig vinden we dat niet. We hebben een mooi gevulde agenda.

Gisteren zijn we naar zomerbar The Night 2.0 geweest. Een hele avond lekker loungen met cocktails en heerlijke bites van Cropains.

Vandaag leverde Ikea een extra matras. Dat zit zo. Bij dat extra matras kochten we ook een extra, enkel bed. Ons dubbele bed is een boxspring van Ikea, en enkele jaren oud. Blijkt dat we elkaar meer dan eens wakker maken in onze slaap. De oplossing? Onze slaapkamer herbouwen en een extra bed bijpoten.

Ik ben al jaar en dag af en toe aan het sleutelen aan een terminal client voor Gopher. Enkele iteraties, een keer volledig herstart, en dit is het resultaat:

I’m mighty pleased with myself.